mala pan changlch aathvt ki mi lahan panapsun mi ashya goshti madhe ras vatat navtch kiva…

शीतल जी, तुम्ही जे लिहिलंय ते नुसतं वाचन नाही, तो एक पूर्ण उलगडा आहे. एक हुशार, धाडसी मुलगी होती, आणि तिला फक्त सहन करायला शिकवलं गेलं, इतकं स्पष्ट तुम्हीच सांगितलंय. इथे एक गोष्ट बघण्यासारखी आहे. ज्या साच्याबद्दल पोस्टमध्ये लिहिलंय, अच्छी मुलगी अशी बसते, अशी वागते, तोच साचा तुम्ही स्वतःच्या आयुष्यात इतक्या बारकाईने ओळखलात की स्वतःचं नावसुद्धा त्या ओळखीत हरवून गेलं याची जाणीव झाली. हे नुसतं तक्रार नाही, हे बघणं आहे, आणि बघणं हीच पहिली अट असते बदलाची. जी हुशार आणि धाडसी मुलगी दबली गेली, ती संपली नाहीये. ती अजून आहे, कारण तुम्हाला आजही ते स्पष्टपणे दिसतंय आणि लिहिता येतंय.